افزایش استاندارد خودروها؛ چالش تازه خودروسازان

به گزارش کارتِک تعداد استانداردهای خودرو در ایران از ۸۵ به ۱۲۲ مورد افزایش یافته است؛ تغییری که اجرای آن به‌صورت مرحله‌ای انجام می‌شود و می‌تواند خودروسازان را به ارتقای قطعات، تجهیزات، خطوط تولید و پلتفرم برخی محصولات وادار کند.

فرزانه انصاری، رئیس سازمان ملی استاندارد ایران، از افزایش تعداد استانداردهای خودرو از ۸۵ به ۱۲۲ مورد خبر داده است. این الزامات قرار است به‌صورت مرحله‌ای اجرا شوند و هدف از آن، نزدیک‌تر شدن خودروهای تولید داخل به استانداردهای روز جهان عنوان شده است.

افزایش تعداد استانداردها در حالی مطرح شده که استانداردهای ۸۵گانه طی سال‌های گذشته به یکی از معیارهای اصلی برای ادامه تولید و شماره‌گذاری خودروها تبدیل شده بودند. اجرای همین الزامات در مقاطعی حتی به توقف تولید یا خروج برخی خودروهای قدیمی از خط تولید منجر شد.

اکنون اضافه شدن الزامات جدید می‌تواند فشار بیشتری بر خودروسازان وارد کند؛ به‌خصوص شرکت‌هایی که همچنان محصولاتی مبتنی بر پلتفرم‌های قدیمی تولید می‌کنند. این خودروها از نظر ساختار فنی و تجهیزات ایمنی ممکن است فاصله بیشتری با الزامات جدید داشته باشند.

پلتفرم‌های قدیمی با چالش بیشتری روبه‌رو می‌شوند

یکی از موضوعات مهم در اجرای استانداردهای جدید، ارتقای پلتفرم خودروها است. خودروسازان باید زیرساخت فنی محصولات خود را به سطحی برسانند که امکان نصب و استفاده از تجهیزات و فناوری‌های مورد نیاز برای رعایت استانداردهای جدید وجود داشته باشد.

در برخی محصولات، رسیدن به این شرایط ممکن است تنها با تعویض چند قطعه یا اضافه کردن یک تجهیز امکان‌پذیر نباشد و به بازطراحی گسترده‌تر نیاز داشته باشد. در نتیجه، خودروهایی که بر پایه پلتفرم‌های قدیمی توسعه یافته‌اند، برای ادامه تولید ممکن است با هزینه و پیچیدگی بیشتری مواجه شوند.

توسعه آزمایشگاه‌های داخلی هم ضروری است

اجرای استانداردهای جدید تنها به تغییر در خودروها محدود نمی‌شود و زیرساخت‌های لازم برای ارزیابی آنها نیز باید توسعه پیدا کند.

بر اساس اظهارات رئیس سازمان ملی استاندارد، ظرفیت آزمایشگاه‌های داخل کشور برای آزمون و عیارسنجی خودروها نیز باید همزمان با اجرای الزامات جدید افزایش پیدا کند تا امکان بررسی و تأیید استانداردهای موردنظر فراهم باشد.

افزایش استانداردهای خودرو از ۸۵ به ۱۲۲ مورد می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر مسیر تولید محصولات داخلی داشته باشد. اجرای این الزامات از یک سو می‌تواند به افزایش ایمنی و ارتقای کیفیت خودروها کمک کند و از سوی دیگر، خودروسازانی را که بخش قابل‌توجهی از محصولاتشان بر پایه پلتفرم‌های قدیمی است، با هزینه و پیچیدگی بیشتری برای تطبیق مواجه کند.

در نتیجه، اجرای این استانداردها صرفاً به معنای عبور خودروها از مجموعه‌ای از الزامات جدید نیست و می‌تواند میزان توان خودروسازان برای نوسازی محصولات، توسعه فناوری و ارتقای پلتفرم‌های قدیمی را نیز به چالش بکشد.